DİPNOT.NET

        Erteleme çoğu zaman yanlış anlaşılır. Dışarıdan bakıldığında basit bir irade eksikliği gibi görünür. Yapılması gereken bellidir ama yapılmaz. Zaman vardır ama kullanılmaz. Ve bu yüzden kişi kendine şu soruyu sorar: “Neden yapmam gereken şeyi yapmıyorum?”       Bu soru genellikle suçlulukla birlikte gelir. Çünkü toplum, üretkenliği değerli, ertelemeyi ise zayıflık olarak kodlar. Oysa bu davranışın altında yatan mekanizma, göründüğünden çok daha karmaşıktır. Erteleme çoğu zaman bir “yapmama” hali değil, zihnin belirli bir yükü işleyemediği anlarda geliştirdiği bir düzenleme biçimidir.        Erteleme davranışı temelde duygusal regülasyon ile ilişkilidir. Yani mesele çoğu zaman zamanı doğru kullanamamak değil, yapılacak işin yarattığı içsel deneyimi yönetememektir. Bir görev sıkıcı olabilir, zor olabilir, belirsiz olabilir ya da başarısızlık ihtimali taşıyor olabilir. Bu tür durumlarda zihin yalnızca görevi değil, o görevle bi...

       Bazen yaşadığın şey sadece yorgunluk değildir. Bir ortamın içindesindir ama sanki o anın içinde değilsindir. Sesler gelir ama uzak, insanlar konuşur ama seninle aralarında ince bir mesafe vardır. Kendi bedenin bile biraz yabancı gibi hissedilebilir. Bu durum psikolojide “dissosiyasyon” olarak adlandırılır ve çoğu zaman sanıldığının aksine bir zayıflık değil, zihnin kendini koruma biçimidir.     Dissosiyasyon, algı, bilinç, bellek ve kimlik gibi zihinsel süreçlerin normalde olduğu gibi bütünleşik çalışmaması durumudur. Yani yaşanan deneyim ile o deneyimin farkındalığı arasında küçük bir kopukluk oluşur. Bu kopukluk tamamen bir “kaybolma” hali değildir. Daha çok, zihnin yaşananı biraz uzaktan deneyimlemesi gibidir. Sanki hayatın içindesin ama bir adım geriden izliyorsun.      Bu durumun ortaya çıkışı aslında oldukça anlaşılır bir biyolojik zemine dayanır. İnsan beyni tehdit ya da aşırı yük algıladığında genellikle savaş ya da kaç tepkisi...