Zihnin doğrusal çalışmadığını ilk fark ettiğimde bunun bir eksiklik olduğunu düşünmüştüm. Oysa zamanla, düşüncelerimin bir nesneye tek bir açıdan değil, aynı anda birden fazla perspektiften bakma eğiliminde olduğunu gözlemledim. İşte bu farkındalık beni sanat tarihinde benzersiz bir kırılma noktası olan kübizme yaklaştırdı. Cubism, 20. yüzyılın başlarında ortaya çıkan ve nesneleri geometrik formlara bölerek farklı açılardan eş zamanlı olarak sunmayı amaçlayan bir sanat akımıdır. Geleneksel perspektif anlayışını reddeden bu yaklaşım, gerçekliği parçalayarak yeniden inşa eder. Bu yönüyle kübizm yalnızca bir sanat akımı değil, aynı zamanda bir düşünme biçimidir. Bu akımın öncüleri olan Pablo Picasso ve Georges Braque, nesneleri olduğu gibi değil, zihinde algılandığı şekilde resmetmişlerdir. Onların eserlerinde zaman, mekân ve perspektif tek bir yüzeyde birleşir. Bu durum, zihnin gerçekliği algılama biçimine...